İnşaat mühendisliği bir dönemin en yüksek puanlı ve en çok tercih edilen bölümüydü. Bu popülerliğiyle birlikte bölümün kontenjan sayıları artırılmış ve yeni inşaat bölümleri açılmaya başlanmış. Bugün gelinen noktada ise her üç mezundan biri (%28) işsiz. Son yıllarda İMO’nun da baskılarıyla YÖK, kontenjan sayılarını düşürmeye devam ediyor.

İnşaat mühendisliği istihdam çıktılarının kötüye gitmesiyle artık daha az tercih listesine yazılıyor ve puanları düşüyor.

Zaten küreselde durgun olan sektör 2018’deki kur krizinin ardından ülkemizde daha da kötüye gitti. Ama Türk inşaat firmaları, yurt içindeki faaliyetlerinin sekteye uğramasına rağmen yurt dışındaki inşaat firmalarına göre daha çok öne çıktı ve 2019’da Türkiye, ilk 250’de 44 inşaat firmasıyla dünya 2.si oldu. Dünya’da tek (GAMA/BAHREYN H-Class Teknolojili Güç Santrali), en yüksek ihale bedeline sahip (LİMAK/ KUVEYT Uluslararası Havalimanı) veya en büyük (RÖNESANS/AŞTABAT Doğalgaz Tesisi) projeleri Türk İnşaat firmaları üstlendi. Türk firmalar gün geçtikçe dünyada (özellikle Rusya, Orta Doğu, Kuzey Afrika) inşaat sektöründeki yerini daha da sağlamlaştırıyor.

Gölcük Depremi’nin yıl dönümünde hayatını kaybeden vatandaşlarımızı rahmetle anarken sadece İstanbul’daki binaların %70’inin 20 yaşından büyük olduğunu hatırlatmakta fayda var. Bu demek oluyor ki Türkiye’de dönüştürülmeyi bekleyen binlerce bina var. Bugün bu zorunlu inşaatların yanında bakanlık ve belediyeler ihtiyaçtan doğan; metro, havalimanı, yol, kanal, köprü, baraj, arıtma tesisi gibi projelere de kaynak ayırma mecburiyetinde kalıyorlar. Ekonominin de iyiye gitmesiyle inşaat yatırımları ve istihdam daha da çok artacak.

Çin sözlüğünde kriz ve fırsat aynı anlama geliyor… Bu yıllarda iyi bir üniversitede inşaat mühendisliği okumak daha kolay. İnşaat mühendisliği tercih eden arkadaşlarıma hayırlı olsun diliyorum…

Türkiye’deki İnşaat Sektörüne Neler Oldu? yazısı Kariyer Takibi kaynağında yayınlanmıştır.

Öncelikle “yazılım” sektörüne dahil olmak için sadece okula güvenmemeniz lazım. Okulda öğrendiğiniz bilgileri diğer hiçbir bölümde olmadığı kadar ‘pratiğe dökme ihtiyacı’ hissedeceksiniz. Zaten 4-5 yıl boyunca böyle bir ihtiyaç hissetmezseniz de mezun olunca ne yazık ki diplomalı bir işsiz olmanız muhtemel.

“Ben okulda öğrendiklerim haricinde de projeler geliştiririm”, “arkadaşlarımla okul yıllarında boş durmam, yan projeler yaparım”, “kulüplerde aktif roller alırım, network yaratmaya çaba sarf ederim” diyorsanız bir sonraki adıma geçebilirsiniz

“Yazılım işi geleceğin mesleği, dünya yapay zekayı konuşuyor, hem bu işlerde para var” gibi cümleleri de sıklıkla duyuyor olabilirsiniz. Ancak geleceğin işleri olarak bakıyorsanız benim de bir yandan ilgilendiğim “dijital pazarlama” gibi bir alana da yönelebilirsiniz. Başta da bahsettiğim gibi online taraftaki işlerde sadece okulla yetinmemeniz, hatta okul harici projelerle kendinizi geliştirmeniz lazım. Yoksa tutunmanız çok zor.

“Kod yazamıyorsanız kitap ve blog yazın, video ve podcast kaydedin.” girişimci Naval Ravikant‘ın dediği gibi geleceğin dünyasına hazırlanmak istiyorsanız yazılımcı olmanız şart değil. Eğer daha önce kod yazmayı denememiş ve bu işten keyif alıp almayacağınızı da bilmiyorsanız üniversitenin ikinci yılında başka bir bölüme yatay geçiş yapmanız daha zor olabilir Bu yüzden tercihleri yaparken iyi düşünmenizi öneriyorum. Ayrıca bu sözün de bulunduğu Twitter flood’unu buraya bırakıyorum, tamamını okumanız hatta İngilizceniz iyiyse Naval’ın birkaç podcast’ini dinlemeniz ufak çaplı bir aydınlanma yaşatabilir.

If you can’t code, write books and blogs, record videos and podcasts.

— Naval (@naval) May 31, 2018

Bir diğer konu da “Tıp mı bilgisayar mühendisliği mi?” sorusu. Eğer bu soruyu soruyorsanız bilgisayar mühendisliği fikrinden biraz uzaklaşmayı düşünebilirsiniz. Belki de biraz abartıyorum, ancak yazılım veya bilgisayar bölümlerini daha kararlı gençlerin tercih etmesini doğru buluyorum. Sonradan gelecek tutkuyla kendinizi motive etmeye çalışabilirsiniz, ancak arkadaşlarınıza yetişebilme konusunda neler yaşayabilirsiniz bilmiyorum. Sanırım tıp gibi bölümlerde bu gibi şeyler biraz daha sakin olabiliyor.

Bu yazıda biraz içimi dökmüş, biraz da olumsuz konuşmuş gibi oldum. Ancak ne yazık ki bence gerçekler bunlar. Yazıyı çok beğendiğim bir tweet ile bitirmek istiyorum,

Yazılım bilmek ayrı meziyet, yazılımdan para kazanmak ayrı meziyet.

— ahmet (@devalpaca) December 27, 2020

Siz de fikrinizi belirtmek veya bana soru sormak isterseniz yorumlar kısmından yazabilirsiniz. Ayrıca bölümüm hakkında detaylı bilgiler edinmek istiyorsanız “İTÜ Yapay Zeka ve Veri Mühendisliği öğrencisi Samet sorularınızı yanıtlıyor!” sayfasını ziyaret edebilirsiniz.

Bilgisayar ve Yazılım Bölümü Tercihlerine Dair Farklı Bir Bakış Açısı yazısı Kariyer Takibi kaynağında yayınlanmıştır.

Düşüncelere dalmış olan halimizden birazcık uzaklaşmaya hatta her şeye fazlaca uzak bir çerçeveden bakmaya ne dersiniz? Bir hayli uzaktan Dünyamıza el sallamayı, yakınınızdan geçen asteroitlere çarpmamayı ihmal etmeyin derim. Uzay boşluğunda sessizliğe doğru sürüklenirken aklınızdan geçen bütün sorular; evren, varoluş, yıldızlar, kanunlar, gezegenler, canlılık, zaman…

İşte Astronomi: bu soruların cevaplarını bulmanıza yardım eden bilge varlık! Ya da alıştığımız klasik kitap tanımlarına göre gök cisimlerini ve gök olaylarını inceleyen bilim dalı. Bu yazı dizisinde Astronominin en gözde, en merak edilen ve birbirinden değerli konularını inceleyeceğiz. Tabii ki bu seriye zaman yolculuğuyla başlamazsak zaman yolcularının hatırı kalırdı.

Öyleyse zaman yolculuğunu mümkün kılabilecek birkaç hipotezimi ve bununla ilgili kuramları anlatmakla başlayalım. Öncelikle fizikte zaman göreceli ve soyut bir kavramdır dolayısıyla, zamanı anlatabilmek için bir sayı doğrusu kullanmak, Dünyadaki hareketli nesnelere göre zamanın ileriye doğru aktığını kabul etmek bazı şeylerin anlaşılması için bize kolaylık sağlayacaktır. Zamanda yolculuğun mümkün olup olmadığını bu sayı doğrusunda ileri geri oynamalar yaparak tartışacağız.

 

Newton’ın Hareket Yasalarına ve Einstein’ın Görelilik Kuramlarına göre evrenin hız limitinin ışık hızı olduğunu, 1 metrenin ise ışığın boşlukta 1/299.792.458 saniyede aldığı mesafe olduğunu biliyoruz. Dünyadaki hareketli nesneler, arabalar, uçaklar, roketler; hatta gezegenler veya galaksilerin hızları bile ışık hızına ulaşmış değil. Dolayısıyla bu nesnelerin hepsi için zamanın sayı doğrusunda ileri doğru 1, 2, 3… şeklinde aktığını söylemek mümkün. Öte yandan ışık hızında bir parçacığın yaşadığı zaman olgusu ise çok daha karmaşıktır. Çünkü madde ışık hızına yaklaştığında zaman yavaşlayacaktır ve bu durumda ışık hızında zamanın durduğunu -yani sayı doğrusunda 0 olduğunu- söylemek yanlış olmayacaktır.

Teorik fizikçilere göre öyle bir parçacık vardır ki bu konuda ışık hızını bile geçmiş durumdadır. Takyonlar adı verilen bu varsayımsal parçacıklar ışık hızından daha hızlı hareket edebilen atom altı parçacıklardır. Öyle gariptir ki yalnızca Newton veya Einstein’ın değil, fiziğin en temel kurallarını da çiğner. Nedensellik ilkesine bile bana mısın demez. Bu garip parçacıkların varlığını hipotetik olarak Lorentz dönüşümlerinden(1) elde edebiliriz. Bunun için denklemdeki v’nin değerini c den büyük bir değer seçmemiz yeterli olacaktır. Böylece kök içerisinde yer alan değer negatif çıkacak ve bu da sanal sayılarla işlemin gerçekleşeceğini gösterecektir. Sonuç olarak matematiksel olarak varlığı söylenilebilen bu gizemli parçacıkların fiziksel varlıkları kanıtlanabilmiş değildir.

Peki, takyonun zamanda yolculukla ne ilgisi var? Takyonun ışık hızından daha hızlı hareket ettiğini söylemiştik bu da bu parçacığın zamanında bir terslik olduğu olgusuna yani zamanın geriye doğru -1,-2,-3… şeklinde aktığına işaret eder. Dolayısıyla şu an günümüz iletişim araçlarını değil de varsayımsal olarak takyonlar arası bir iletişim ağı kullanabilseydik daha arkadaşlarımız bizi buluşmaya davet etmeden onlara “evet, gelebilirim.” mesajını atabilecektik. Daha sınava girmeden, “100” aldığımız sonucuna ulaşabilecektik. Özet olarak, bildiğimiz nedenden sonra sonucun teşekkül etmesindense, sonuç gerçekleştikten sonra nedenin oluşması gibi nedensellik ilkesini kıran bir durumla karşılaşırdık. Belki de bu parçacıkların modellemesiyle oluşturulacak “takyonik” bir ulaşım yöntemiyle de zamanda geriye bile gidebilirdik. Hatta zamanda geriye gitmişken, filmlerde olduğu gibi, kendi kaderimizle oynayıp kendimizi minik bir paradoksa bile sokabilirdik.

Peki zamanda yolculuk yapmak için bilim-kurgu filmlerinde gördüğümüz gibi bir geçit oluşturmamız mümkün mü? Eğer fiziksel olarak varlıkları saptanmış olsaydı solucan deliklerinin  bir zaman geçidi olduklarını söyleyebilirdik. Nasıl mı?

Solucan delikleri de tıpkı takyonlar gibi tamamen matematiksel bir öngörü olarak karşımıza çıkmaktadır. İlk olarak Ludwig Flamm tarafından çalışılmış olsa da onun çözümünden habersiz olduğu bilinen Einstein ve Rosen’in çalışmaları bu konuya ses getirmiştir. Hatta bu nedenle Einstein – Rosen köprüsü olarak da bilinmektedir. Eğer solucan delikleri fiziksel olarak var olabilseydi karadeliğin solucan deliklerinin bir girişi olabileceğini söyleyebilecektik. Schwarzschild, Kruskal koordinatları ve Einstein denklemleri genişletilerek çözümlendiğinde iki tekilliğin ortaya çıktığı bunlardan birinin kara delik diğerinin ise onun zıttı davranışına sahip teorik bir beyaz deliği temsil ettiğini söyleyebiliriz. Şekilde(2) gördüğünüz bir solucan deliği modellemesidir. A ve B olmak üzere iki giriş, mavi ve pembe olmak üzere de iki olası yol gösterilmektedir. Varsayımsal olarak ışığın mavi yolu, herhangi bir nesnenin ise pembe yolu tercih ettiğini düşündüğümüzde solucan deliğinden geçen nesnenin B noktasına daha hızlı varacağı söylenebilir. Bu da bildiğimiz fiziksel yolculuklardan öte, zaman doğrumuzda kaymalara neden olabilecek adeta alternatif kısa bir yol sunulduğunu gösterir.

Gelin sizle bu geçitleri kullanarak geleceğe olduğu gibi geçmişe de seyahat edebileceğimiz küçük bir düşünce deneyi tasarlayalım. Işık hızına yakın hızda hareket eden nesnelerin zamanının göreli olarak daha yavaş aktığını biliyoruz. O halde solucan deliklerinin girişlerini taşınabilir olmak üzere A ve B kapıları olarak seçelim. Bu kapılardan A’yı uzayda ışık hızına yakın bir hızda seyahat edecek A kişisine, bir dijital saat ile verelim. B kapısı ise Dünyada bekleyecek olan ve A ile aynı yaşta olan B kişisinde, yine diğeriyle özdeş bir saat ile kalsın. A kişisinin seyahati öncesi B ile saatlerinin aynı zaman dilimlerini gösterdiğini unutmayalım. A kişisi, A kapısı ile beraber uzayda seyahat ettiğinde ona göre zamanın daha yavaş aktığını, bu sürede B kişisinin zamanının daha hızlı aktığını söyleyebiliriz. Bu yolculuk süresince A ve B kişileri birbirlerini kapılar vasıtasıyla görebileceklerdir. Seyahat sonunda A kişisi Dünyaya döndüğünde, B kişisini daha yaşlı görmekte ve B kapısından baktığında geleceği izleyebilmektedir. Aynı şekilde B kişisi A kapısından baktığında geçmişi görebilecek ve hatta bu geçidi kullanılarak geleceğe veya geçmişe adım atabileceklerdir.

Bu düşünce deneyinin pratikte mümkün olmayacağı aşikârdır. Çünkü solucan deliklerinin girişinden birinin karadelik olabileceğinden bahsetmiştim. Modern fizikte de karadelikler birçok teori ile uyumlu; gözlem ve dolaylı kanıtlarla desteklenmişken beyaz delikler için böyle bir durum söz konusu değildir. Ayrıca olası bir Einstein-Rosen köprüsünün de kararsız olacağı ve geçilemeyen bir geçit olarak çok kısa sürelerde kaybolacağı bilgisini de vermek isterim. Geçilebilir solucan deliği teorisi ise 1988 yılında Morris ve Thorne tarafından yazılan makalede[3] matematiksel olarak incelenir. Fakat böyle bir geçidi dolduracak bir egzotik madde varlığı ya da bu deliğin zayıf enerji koşuluna ters düşmesi ile solucan deliklerinin fiziksel varlıkları yine aklımızda bir soru işareti olarak kalmaktadır.

Sonuç olarak Takyonlar ile birlikte Solucan Delikleri de gerek fizik kurallarını alt üst etmeleri gerekse sadece matematiksel öngörüler olarak bulunmaları ile fiziksel bir kanıt taşımamakta ve oluşumlarının fiziksel olarak varlıkları kanıtlanmadığı müddetçe zamanda yolculuğu sadece düşüncesel olarak mümkün kılmaktadır. Düşünce ise öyle kutsal bir varlıktır ki imkansızlığı bile idea olarak bize sunar.

(3)” Cogito, ergo sum! “

Descartes’in dediği gibi(3) bildiğimiz her şeyden kuşku duyabiliriz ama kuşku duyabilen kendimizden kuşku duyamayız. Takyonlar, solucan delikleri, zamanda yolculuk ve daha bunlar gibi pek çok teorik oluşumlara şüpheyle yaklaşabiliriz. Ama kuşku duymamız bu varlıkların oluşumuna engel değildir. Bana kalırsa aklımıza gelen bu düşünceler imkansız olsaydı zaten düşünceye dönüştürülemezdi. Dolayısıyla düşünce ile yapabileceğimiz bütün yolculukların mümkün olduğuna inanıyorum. Belki Tertullian gibi “akıl olmaz olduğu için inanıyorum” ya da Clemens gibi “anlamak için inanıyorum”; hiç olmazsa Thomas Aquinas gibi “inanayım diye biliyorum”.

Bilimle Kalmanız Dileğiyle…

Hoşça kalın.

Gizem Şahin

Daha ayrıntılı bilgi için:

[1] Clay, R. W., & Crouch, P. C. (1974). Possible observation of tachyons associated with extensive air showers. Nature, 248(5443), 28-30.

[2] Einstein, A., & Rosen, N. (1935). The particle problem in the general theory of relativity. Physical Review, 48(1), 73.

[3] Morris, M. S., & Thorne, K. S. (1988). Wormholes in spacetime and their use for interstellar travel: A tool for teaching general relativity. American Journal of Physics, 56(5), 395-412.

Kaynaklar:

• Bernstein, J. (2013). A palette of particles. Harvard University Press.
• Gültekin, Ö. Einstein Alan Denklemlerinin Schwarzschild Çözümü, Karadelikler ve Solucan Delikleri.
• Christodoulides, C. (2016). The special theory of relativity. Springer.
• https://astronomi.itu.edu.tr/wp-content/uploads/2019/02/resim6.png
• https://www.kozmikanafor.com/takyon-isiktan-hizli-varsayimsalparcaciklar/

Astronominin en merak edilen konusu: Zaman Yolculuğu yazısı Kariyer Takibi kaynağında yayınlanmıştır.

Ayrıca gemi mühendisliği özelinde konuşacak olursak mühendisliği tam anlamıyla yaşayabileceğiniz bir bölümdür. Bu yüzden eğer gerçekten eğiliminiz ve ilginiz varsa gerekli kişi ve kurumlardan bilgi aldıktan sonra tercih edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Aksi takdirde sizin için çekilmez bir hal alabilir.

Dünya ticareti için deniz taşımacılığı büyük bir öneme sahiptir. Bunun en güncel örneği ise dünya gündemini bir süre meşgul eden, Süveyş Kanalı’nda yan dönen geminin yaklaşık 3 gün içinde ticarete verdiği büyük yaradır. Öyle ki bu kazanın dünya ticaretine kaybettirdiği para BBC kaynağına göre 6-10 milyar dolar arasındadır^[1].

Bu hacimde işler yürüten bir sektöre elbette ki ülkeler de büyük yatırımlar yapmakta ve gerek tersanede gerek gemide çalışacak mühendislerin yetiştirilmesine çok önem vermektedir.

Gemi İnşa’nın Geleceği

Gemi mühendislerini gemide (denizde) ve tersanede (karada) çalışan olmak üzere iki gruba ayırırsak; gemide çalışanlar süreklilik gösterdiği sürece çoğu yabancı ülkeyle iş yapmış ve iyi kazançlar sağlamış olacaklar, tersanede çalışanlar ise gösterdiği çaba neticesinde özellikle Kanada’da veya Avrupa ülkelerinin birçoğunda çalışma fırsatı yakalayabilirler. Çünkü sadece Türkiye değil yabancı ülkeler de yetişmiş gemi mühendislerine ihtiyaç duymaktadır.

Olaya ülkemiz açısından bakacak olursak, Türkiye stratejik konumu itibariyle Çin’e göre Avrupa ve Amerika’ya daha yakın olduğundan ve daha kaliteli bir işçilik sunduğundan bu sektörde önemli bir rol oynamaktadır. Bu yüzden mezun mühendislerin kendini geliştirdikleri sürece karada veya denizde iş bulmaları kolay olacaktır. Ama maalesef ülkemiz tersanelerindeki teknoloji zamana ayak uyduramazsa bu avantajın getirdiği artıları kaybetme tehlikesi yaşayabilir.

Sektörde sürekli bir yenilikler ve gelişmeler oluyor demiştim. Bunlara örnek verecek olursak Kanada’daki iki tersanenin beraber yaptığı NSS projesi^[2] Kanada filosunu yenilemeyi hedefleyen bir projedir ve milyarlarca dolarlık bir bütçeye sahiptir. Bunun dışında Avrupa da bu sektöre gereken ilgiyi görüp çok büyük yatırımlarda bulunmaktadır.

Gelelim ülkemize, söylediğim gibi işçilik ve mühendislik kısmında etkin bir şekilde varız. Buna ek olarak gelişmelere de katkıda bulunuyoruz. Örnek olarak Sanmar, dünyanın ilk sıvı doğalgaz (LNG) ile çalışan römorkörlerini inşa etti^[3]. Ayrıca İTÜ Gemi Mühendisliği Kulübü olarak düzenlediğimiz Gemi Mühendisliği Günleri’nde elektrikli bir motora sahip römorkörlerin de müjdesi verilmişti.

Kaan kimdir?

Haydarpaşa Lisesi mezunu olan Kaan şu anda eğitimine İTÜ Gemi İnşaatı ve Gemi Makinaları Mühendisliği bölümünde devam ediyor. Ayrıca sitemizin Damdan Düşenler kısmında bölümüyle ilgili gelen soruları yanıtlıyor. Siz de sorularınızı bu sayfadan sorabilirsiniz.

^[1] https://www.bbc.com/news/business-56559073

^[2] https://www.ic.gc.ca/eic/site/sim-cnmi.nsf/eng/uv00050.html

^[3] https://www.sanmar.com.tr/portfolio-items/lng-powered-escort-tugs/

Gemi Mühendisliği ve Denizcilik Sektörünün Yarını yazısı Kariyer Takibi kaynağında yayınlanmıştır.

Parkur sporunun herhangi bir güzergahı yoktur. Bu sporu istediğiniz her yerde yapabilirsiniz. Bu bir park, caddede yer alan mimari yapılar, bir spor salonu, doğa, arka bahçeniz, binaların çatısı olabilir. Fakat tehlikeli şeylere atılmadan önce mutlaka deneyim kazanmış olmak ve bu sporu belli bir süre tekniğine göre yapmak gerekir. Her ne kadar izlerken yapılması kolay gelse de oldukça zorlayıcı ve emek isteyen bir spordur parkur. Bu spora yeni başlayanların en temel ve teknikten başlaması kesinlikle gerekir. Aksi takdirde ciddi sakatlanmalar ve yaralanmalar yaşayabilirsiniz.

Öncelikle hızlı hareket kabiliyeti, denge, çeviklik ve güç gerekir. Bu spor içinde tırmanma, zıplama, koşma, yuvarlanma, takla atma gibi birçok vücut ağırlığınızı taşıyabilme, kendinizi kaldırabilme nitelikleri barındırır içinde. Bunun için kendi vücut ağırlığınızı taşıyabilmelisiniz. Fakat sadece bedensel nitelikler yetmez. Aynı zamanda hızlı düşünebilme ve hızlı karar alma, gözlem, ileri görme gibi özellikler de ister parkur. Çünkü yolunuzdaki engelleri geçme stilinizi, hızınızı, ne taraftan gideceğinizi çok kısa bir süre içinde verirsiniz.

Ama şunu da göz ardı etmeyelim: Herhangi bir spora başlamak demek en temelden adım atmak demektir. Yukarıda saydığım özelliklerden hiçbirine sahip olmayabilirsiniz. Ama bunlar zamanla, işin içine girdikçe kazanılacak şeyler. Parkur sporunda başarılı olmak kendinizi adamanızı ve bolca antrenman yapmanızı gerektirir.

Parkur sporu herhangi bir ekipman kullanımı da gerektirmez. Amaç kişinin vücudunun kısıtlanmadan bütün kapasitesini kullanarak rahatça hareket etmesidir. Kask, dizlik, dirseklik gibi koruyucu ekipmanlar hareketleri yapmanızı kısıtlar.

Fakat bu kıyafet ve ayakkabı seçimi için geçerli değil. Tabii özel bir giysisi yok ama en çok tercih edilenler genelde sporcuların içinde en rahat hissettiği giysilerdir. Bol eşofman ve tişört gibi. Ayakkabı ise kaymayan, her mevsim kullanılabilen, düşüşü yani zemine değişi hafifleten, konforlu ve işe yarar seçilmelidir. Tabanının yumuşak olması gerekirse tabanlık koyulması ve özellikle ayakkabının kaliteli ve dayanıklı olması gerekir. Küçük bir kayma büyük sonuçlar doğurabilir.

Parkur, her mevsim yapılabilir. Kullanacağınız yerlerin kuru, sağlam ve güvenli olduğunu her zaman kontrol ettiğiniz sürece hava koşulları sizi çok da etkilemeyecektir. Ama yağmurlu günlere ve buz tutmalarına dikkat edin.

İnsanlar tarafından çok bilinmese de Parkur sporu dünya genelinde her yerde yapılıyor. Bu alanda öne çıkan bir sürü isim ve örnek çalışmalar var. Ayrıca bazı markalar sponsorluğunda yapılan yarışmalar ve dünya genelini kapsayan müsabakalar da yapılıyor. Red Bull Art of Motion Finali’nde Türkiye’yi temsil eden ilk atlet Hazal Nehir, Singapur’da Lion City Gathering 2019’da Kadınlar Speed Run kategorisinde birincilik elde etti. Parkur sporu, Türkiye genelinde yaygın olmasa da hak ettiği değeri göremese de ülkemizi temsil eden oldukça başarılı bir isim var: Hazal Nehir. Umarım gelecekte bir gün bu spora dair birçok şey bilinir ve imkanlar da gelişir.

Yazıyı bitirmeden önce birkaç şey demek istiyorum. Parkur sporu, adanmışlık isteyen bir spordur. İlerlemek için çok çalışmak gerekir. Bu da uzun bir süreç. Fakat eğlendiğiniz, zevk aldığınız ve bunu sevdiğiniz sürece hiçbir sorun ve engel kalmaz. Hatta birkaç arkadaşla yapmak daha da eğlence katabilir!

Zerda kimdir?
Zerda Kocaeli’nde Anadolu Lisesi 11. sınıfta eğitimine devam ediyor.

Bir Sokak Sanatı: Parkur yazısı Kariyer Takibi kaynağında yayınlanmıştır.